Druppeltje

 

Vanavond bijna heel de avond met een oog dicht gezeten. De wereld van het kleine ingedoken. Zo piepklein dat ik er een binoculair, een microscoop en een loep bij nodig had. Plus een glaasje slootwater want ik wilde het pantoffeldiertje laten zien met nog wat ander klein spul. Tegen achten kwamen mijn medekijkers. Allemaal met een potje slootwater uit de vijver in hun tuin. Ze wilde wel eens van dichtbij meemaken hoe mooi het leven in een druppeltje is, het thema van deze avond. Vooral zweefalg met al die eencelligen ertussen.

Het onstuimige leven tussen de zweefalg… en andere waterdruppelavonturen.

Er gebeurt veel meer in een druppeltje dan op een vierkante meter grond. Mits het druppeltje van voldoende kwaliteit is om een legertje eencelligen te herbergen. Bovendien is de ene druppel de andere niet. Er moet op het juiste moment  een pantoffeldiertje onder het minuscule lensje doorzwemmen. Maar er gaat een wereld open onder dat geslepen glaasje. Wat een gefriemel. Het was echt dringen boven en onder de microscoop.

Het binoculair was voor de watervlooien. De loep vergrootte wat bloedzuigers, waterpissebedden en een heuse waterspin. Door iemand meegenomen met luchtbel en al! Zonder dat hij het wist, maar wat een schoonheid! En heel geraffineerd om steeds maar zuurstof in een bel onder water te stoppen om daar te gaan wonen en werken. Het diertje werd snel terug in de vijver gelegd, het zou zonde zijn als de warme lampen voor de spin te warm zouden worden.

Het meest doeltreffend was de confrontatie met het pantoffeldiertje. Het voedsel voor pas uitgekomen visjes. Zo groot dat wij het net niet zien. Er zijn nog veel meer van die waterstipjes maar daar is een heel naslagwerk bij nodig. Dit pantoffeldiertje was voldoende voor een uurtje of anderhalf kijkplezier. Volgens mij komt daar het spraakwater vandaan,  er werd wat afgekletst over allerhande waterdruppels en vijvergedoe.

Dat ene kleine frutseltje, met alle andere frutsels,  kunnen heel eenvoudig gekweekt worden in een emmer water met busseltje stro. Heel makkelijk om er een nieuwe vijver mee te enten. Van tevoren even een legertje eencelligen kweken ergens in de hoek van de tuin. Dan zijn die er al voordat de zweefalg komt en dat is mooi meegenomen. Bovendien zijn watervlooien ook niet vies van een pantoffeldiertje met als toetje wat zweefalg. Op deze manier is het veel beter om met het kleine te beginnen dan meteen grof geweld gebruiken met allerhande technische filters, dodelijke lampen en vernietigend algendood. En mocht er een keer de gelegenheid komen om dat alles eens door de lens te kunnen bekijken, dan meteen doen om te zien hoe het leven in een waterdruppel een onvoorstelbare activiteit ten beste geeft! Soms zijn er druppeltjes met heel veel pantoffeltjes tussen celletjes bladgroen.

Het is  in een vijver vele malen drukker dan op het land waar wij maar een beetje aanmodderen.

Het meest waren mijn medekijkers geschrokken van een druppeltje afwasmiddel op het wateroppervlak waar een schaatsenrijder de waterspanning onder de pootjes voelde weggaan en bijna verdronk. Al met al is er met slecht weer een heuse waterhuishouding te bezichtigen op een tafel. Alleen het dweilen, na afloop, viel wat tegen, maar ja dat weegt niet op tegen een geslaagd avondje één oog dichtknijpen.

Henkko